Ks. Alfredo José KELLY SAC, członek, Prowincji Irlandzkiej, urodzony 5 marca 1933 r. w Suipacha w Argentynie, otrzymał święcenia kapłańskie 15 lipca 1957 r. Należał do grupy pięciu Pallotynów, zamordowanych 4 lipca 1976 r. w domu pallotyńskim w Buenos Aires: trzech kapłanów, jeden alumn Wyższego Seminarium Duchownego i jeden postulant. Ich Proces Beatyfikacyjny nie został jeszcze kanonicznie otwarty, ale jest w fazie przygotowań.

Alfredo, nazywany często Alfie, syn Jana Kelly e Elisy Casey, był najmłodszym spośród rodzeństwa składającego się z czterech braci i dwóch sióstr. Alfie rozpoczął szkołę średnią u Pallotynów w miejscowości Mercedes a kontynuował w Rawson. Pallotyński nowicjat odbył w San Antonio de Areco, gdzie 4 marca 1954 r. złożył tez pierwsza konsekrację. Filozofię studiował w jezuickim Collegium Maximum św. Michała, w Prowincji Buenos Aires, a teologię na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. Święcenia kapłańskie otrzymał 15 czerwca 1957 r. w kościele św. Patryka w Mercedes.

W pierwszych latach kapłaństwa pracował w duszpasterstwie parafialnym, a następnie służył jako: duszpasterz powołaniowy (1960-1965), przełożony domowy i proboszcz w San Antonio de Areco (1966/1973) oraz proboszcz i dyrektor ds. studentów pallotyńskich w Buenos Aires (1973-1976). Realizując powyższe zadania, jak świadczy bardzo ceniony ks. Kevin O’Neill SAC, “specjalizował się w kierownictwie duchowym, w prowadzeniu rekolekcji, w katechizacji i w szeroko pojętym duszpasterstwie młodzieżowym, które było główną jego służbą. Termin solidny byłby chyba najbardziej adekwatnym dla określenia jego charakteru. Ta cecha sprawiała, że brał na serio kontakty z bliźnimi i wszystkie swoje zadania, starając się uczciwie realizować. Ze swoją niezmordowaną pracowitością i pogodą ducha do końca stawiał czoło wszystkim trudnościom, co było skutkiem jego głębokiego zjednoczenia z Bogiem i modlitwy”. Pełnił też urząd Dyrektora Archidiecezjalnego Seminarium Katechetycznego Jana XXIII, która to funkcja była szczególnie delikatna w tamtym czasie”.

Warto zacytować jeszcze inne słowa ks. Kevina, który dobrze znał Alfreda i który, charakteryzując go, podkreślił głębię jego duchowości, zwłaszcza z ostatniego okresu życia. Ks. Kevin napisał: “W ostatnich tygodniach życia Alfie był człowiekiem tak zmienionym, że mówił i działał jakby otrzymał jakieś ostrzeżenie lub powiadomienie o tym, co miało nastąpić; w każdym momencie widać było jego akceptację Woli Bożej. (…) Alfie żył święcie i umarł jako świadek prawdy ewangelicznej”. Także ks. Rodolfo Capalozza nawiązuje do pewnego jakby ostrzeżenia lub przeczucia ks. Alfreda, gdy pisze, że “W ten ostatni piątek przebywał wiele godzin w kaplicy”.

Inni świadkowie mówią, że ks. Alfred był bardzo otwarty na potrzeby bliźnich i serdeczny w kontaktach, zarówno z młodymi jak i z tymi w podeszłym wieku; zdecydowanie zachęcał świeckich do inicjatyw w czynieniu dobra. W osobistym kierownictwie duchowym podkreślał on często konieczność szukania Woli Bożej a razem ze swoją grupą młodzieżową pomagał innym grupom w organizowaniu dni skupienia.

Na zakończenie tej krótkiej charakterystyki, cytuję jeszcze kilka zdań, które ks. Alfred napisał w swoim dzienniku trzy dni przed śmiercią: “Doświadczyłem bardzo głębokiego przeżycia na modlitwie. Rano zdałem sobie sprawę z wielkości oszczerstwa, jakie krążyło wokół mnie. W ciągu całego dnia przeczuwałem niebezpieczeństwo, jakie zagrażało mojemu życiu. W nocy gorąco się modliłem (…) Bardzo płakałem (…) Tonąc we łzach, zdałem sobie sprawę, że bardzo kocham życie, że moje życie i moja śmierć są dobrowolną ofiarą i, że zgodnie z pełnym miłości planem Bożym, mają wielką wartość. Czy będę żył, czy umrę, ofiaruję moje życie Panu, ale równocześnie jestem świadomy, że, w miarę możliwości, powinienem bronić życia. Pan Bóg wezwie mnie o godzinie i w sposób przez Niego zaplanowany, a nie wtedy, kiedy ja lub inni będą tego chcieli. Obecnie (…) czuję się szczęśliwy w sposób nie do opisania (…). Nie należę już do siebie, ponieważ odkryłem, do kogo jestem zobowiązany przynależeć. Dziękuję Ci Panie”. Bibliografia: 25 años de la Masacre de San Patricio. Direccion General de Derechos Humanos; Kelly Alfred, in: Acta S.A.C., Vol.VIII, 517-519.

Wiadomości SG-ZAK (Rzym)